Op RTL 7 staat hedenmorgen een overheidskut, Yvonne van Mastrigt – burgemeester, ze heeft bij de NS gewerkt…… uit Groningen? – uit te leggen dat de verplichte evacuatie niet alleen goed is voor de mensen, maar ook voor het vee.

Melk mij maar leeg.

Eenmaal op Nederlandse bodem begint de ellende weer. Zoals gebruikelijk de eerste ergernis nog vóór de douane. Daar is een rookruimte en Speciaal voor Deze Rookruimte heeft men gemeend een bord op een design-voet te moeten laten ontwerpen en fabriceren met daarop de tekst dat de ruimte wegens schoonmaakwerkzaamheden tijdelijk niet toegankelijk is. Maar als die ruimte al in geen drie weken is schoongemaakt, en iedereen staat er gewoon te paffen, haal dat bord dan weg!
Kaartje kopen voor de trein: Het bekende bericht; Uw pas is ongeldig. Dan maar naar het GWK om bij de geldautomaat te pinnen: De transactie kan niet worden uitgevoerd. Dan ben je al weer bang dat er ik weet niet wat aan de hand is, dus maar op naar Amsterdam CS om een normale pinautomaat te proberen. Met wat onderuit de tas geviste euro’s een kaartje gekocht bij een dame die zo vriendelijk was dat ze haar het beste voor de leeuwen kunnen werpen, en vervolgens afgedaald naar het perron, waar het, u raadt het al, een drukte was van belang. Er was geen of beperkt treinverkeer mogelijk richting Amsterdam-Zuid, Weesp en Lelystad, dus mensen werd aangeraden via Amsterdam Lelylaan te reizen. De trein van 9.24 daar naar toe had volgens de borden 5 minuten vertraging, terwijl het al bijna 10.30 was en de dienstdoende NS-ers antwoordden op diverse vragen van het publiek, geheel consistent: “Ik zou het niet weten”.
In de trein voor de zekerheid maar vast een taxi besteld voor op Station Baarn om 11.50. Dat zou gaan lukken. Toen ik om 11.48 op perron 2 uitstapte zag ik hem inderdaad staan. Maar toen ik om 11.50 bij de taxipaal kwam, was hij verdwenen. Bellen maar weer, of het niet gelukt was met die taxi. De man zou eens kijken. Muziekje. Even later kwam het verlossende woord: Er is er een onderweg. Een paar minuten later reed er inderdaad een langs. Hard. Weer een paar minuten later kwam er dan een die stopte en waar ik zowaar in mocht stappen. Een bekende chauffeur, hij heeft mij als minstens 10 keer naar huis gebracht, maar hij had werkelijk geen flauw idee en moest dus toch nog maar eens vragen waar hij naar toe moest. Maar goed, we kwamen er, ik ging naar de lift en drukte op het knopje. Hij kwam eraan, van boven. Als je goed kijkt kun je het licht van de lift aan de zijkant van de schacht net zien, en in plaats van te stoppen, zag ik het streepje licht de kelder in verdwijnen. Ik heb de trap maar genomen.
Eenmaal binnen bleek er geen TV-signaal en geen internetverbinding meer te zijn. Ziggo even gebeld en die bleken een foutje te hebben gemaakt, dus dat is meteen weer hersteld (maar dat gelooft u toch niet).

O, o, o, wat ben ik blij dat ik weer in één van de rijkste landen van de wereld ben.

Allemaal een prettige jaarwisseling, ook namens Oy, Joy, Poy, Noy, Neng, Peng en Lee en voorzichtig met vuurwerk!